Śnieżycowy Jar, czy to jeszcze raj?

Śnieżycowy Jar to z pewnością miejsce, które padło ofiarą swojego sukcesu. Mam wrażenie,  że odwiedzających z roku na rok jest co raz więcej. Jednak niezwykła mnogość kwitnących śnieżyc zachwyca mnie za każdym razem.

śnieżyca wiosenna, fot. oazazieleni.pl

śnieżyce wiosenne, fot. oaza zieleni.pl

Kwitnące śnieżyce zwiastują nadejście wiosny, w tym roku szczególnie długo wyczekiwanej. Rezerwat przyrody Śnieżycowy Jar chroni niezwykłe dla niżu stanowisko śnieżycy wiosennej (Leucojum vernum), która występuje głównie w terenach górskich. Śnieżyca to bylina kwitnąca wczesną wiosną, bo już od połowy marca do pierwszych tygodni kwietnia. Rośnie ona w podmokłych lasach, często w sąsiedztwie strumieni.

Rezerwat Śnieżycowy Jar, fot. oazazieleni.pl

Rezerwat zlokalizowany jest na terenie czynnego Poligonu Biedrusko, w gminie Murowana Goślina, niedaleko Poznania. Ze względu na położenie na terenie wojskowym wstęp możliwy jest jedynie w wyznaczone weekendy, przeważnie w marcu.

Stanowisko ze śnieżycą cały czas się rozrasta dzięki panującym korzystnym warunkom. Początkowo rezerwat zajmował powierzchnię ponad 4 ha, obecnie jego powierzchnia wynosi ponad 9 ha.

Pierwszy raz odwiedziłam to niezwykłe miejsce w 2004 r., a później regularnie bywałam tu w kolejnych latach. Wówczas wąska ścieżka gruntowa z niskimi drewnianymi barierkami przebiegała obok kwitnących śnieżyc, później pojawiły drewniane podesty na ścieżkach. Miejsce to emanowało spokojem, a nieliczne osoby spacerowały wśród kwiatów.

Rezerwat Śnieżycowy Jar - rok 2025, fot. oazazieleni.pl

Z czasem dla ochrony roślin wybudowano drewniane podesty z barierkami wzdłuż głównego skupiska śnieżyc, a kilka lat temu wprowadzono nawet ruch jednokierunkowy, żeby ułatwić przejście niekończącego się potoku odwiedzających. W ostatnich latach miejsce to jest już bardzo zatłoczone. Głównie za sprawą dostępu ograniczonego do kilku marcowych weekendów, ale i setek osób napływających z każdą godziną. Trudno nawet zatrzymać się i zrobić zdjęcie, a co dopiero kontemplować. Śnieżyce rozrosły się już nawet mocno poza odcinek z barierkami, gdzie znajdują się chętni do bliskiego kontaktu z nimi, często depcząc rośliny. Widziałam nawet rodziców kładących dzieci na kwiatach byle zrobić piękniejsze zdjęcia. Niestety mimo swojego niewątpliwego uroku, miejsce to nie umożliwia już chwil wyciszenia oraz relaksu wśród kwiatów w takim stopniu jak kiedyś.

Rezerwat Śnieżycowy Jar - rok 2025, fot. oazazieleni.pl

Największy ścisk panuje jednak w centralnej części rezerwatu. Nadal możemy delektować się spacerem przez las idąc z parkingów od strony wsi Uchorowo i Szymankowo albo malowniczą trasą wśród pól i lasów prowadzącą ze wsi Starczanowo.

spacer wśród pól ze wsi Starczanowo, fot. oazazieleni.pl

Cała trasa jest charakterystycznie oznakowana, więc nie sposób zbłądzić. 

trasa do Śnieżycowego Jaru, fot. oazazieleni.pl